Nick Buuron hangt schoenen aan de wilgen

Ergens hadden we bij CION nog wel de hoop dat de inmiddels 37 jarige spits er nog een jaar aan vast zou plakken. Zeker na de vieze nasmaak van het afgelopen seizoen. Iedereen, en ook Nick zelf, zag hem de niet te missen schaal (14 punten voorsprong red.) denkbeeldig al in de lucht steken. Een mooier afscheid had hij zich niet kunnen wensen.

De technische staf is ook nog steeds lyrisch: “Ondanks zijn leeftijd is hij fit en nog flink van waarde als speler, aanvoerder en doelpuntenmaker. In de wedstrijden maar ook op de training en met loopoefeningen gaat hij ook gewoon nog voorop in de strijd.”

“Het gaat niet meer, mijn voeten doen erg veel pijn door een vergroeiing in beide grote tenen. Zeker in de winter is dit geen pretje. Hier moet ik aan geholpen worden en tegen die tijd dat ik weer hersteld ben kan het wel gebeuren dat ik in een vriendenteam ga spelen, al ben ik daar misschien wel iets te fanatiek voor.” aldus Nick Buuron.

Nick kwam als jonge speler begin deze eeuw ons complex op lopen en speelde in die tijd oa met CION iconen Zec Baltaci, John van Sponsen, Michel Verschoor en Arjan Philip. Hij was met zijn sterke spel en goals direct een aanwinst voor CION. Nick omarmde CION en CION omarmde Nick.

Niet alleen als speler was hij de afgelopen twee decennia te bewonderen bij CION. Ook als scheidsrechter, barman en laatst nog als elektricien  in ons huidige onderkomen, droeg hij als vrijwilliger zijn steentje bij aan onze vereniging. Zelfs in de tijd dat hij een uitstapjes had naar HSC en VDL was hij geregeld als supporter langs de lijn te vinden en de beroemde en beruchte feestavonden sloeg hij natuurlijk ook niet over.

Hij gaat de geschiedenisboeken in als eerste aanvoerder die kampioen geworden is in de KNVB en ook met trots die schaal omhoog kon houden (zie: foto). Dit jaar had het niet zo mogen zijn maar Nick en CION kunnen terugkijken op een hele mooie periode met veel goals en heel veel hoogtepunten maar natuurlijk ook een paar dieptepunten. Voor zijn opvolger gaat het een zware dobber worden hem snel te doen vergeten.

Als we Nick zouden vragen wat de mooiste herinnering is die hij overhoud aan CION? Vragen wij ons af of dat het kampioenschap is of de ontmoeting met zijn huidige vriendin, en moeder van zijn twee kinderen, Saskia Lamot (toenmalig speelster van ons damesteam) 😉

Ps:
Die uitstapjes naar HSC en VDL zijn je vergeven.